Najpierw nieśmiało pojawiły się na wybiegach u najbardziej awangardowych projektantów (Coperni, Ferragamo), a potem, jak to w modzie bywa, z impetem wylądowały w szafach ikon stylu. Dziś spodnie Capri, zwane też rybaczkami, przeżywają swój wielki, nieco szokujący renesans. Ale tym razem nosimy je zupełnie inaczej. Inteligentnie bawimy się formą, proporcją i, co najważniejsze walczymy z uprzedzeniami.
Capri Pants stworzyła w 1948 roku europejska projektantka Sonja de Lennart, która szukała praktycznego, a zarazem szykownego stroju na wakacje na włoskiej wyspie Capri. Od tak po prostu obcięła nogawki długich spodni. Ten prosty gest okazał się rewolucyjny. Bo później Audrey Hepburn i Grace Kelly uczyniły z nich ikonę. Audrey, nosiła je w filmie Sabrina i na planie Rzymskich wakacji, uczyniła z nich symbol nowej, dziewczęcej i niezależnej elegancji – gamine. Zestawione z prostymi balerinami i dopasowanym topem, stały się jej znakiem rozpoznawczym. Ciekawostką jest to, że stały się one również manifestem buntu przeciwko ultrakobiecym, rozkloszowanym spódnicom lansowanym przez Diora. Były o wiele swobodniejsze i bardziej nowoczesne.
Moda jest cykliczna i uwielbia rehabilitować "brzydkie" trendy. Ale co ważniejsze, powrót capri to idealna odpowiedź na zmęczenie wszechobecnym stylem streetwear i powrót do bardziej dopasowanych, rzeźbiarskich sylwetek, które podkreślają ciało. Ta problematyczna długość stała się też atutem. Spodnie capri zwracają całą uwagę na buty. Idealnie eksponują kostkę i stają się ładną oprawą dla najbardziej pożądanych modeli sezonu: szpilek kaczuszek, sandałów z cienkimi paseczkami czy eleganckich balerin z ostrym noskiem. Looki gwiazd i inluencerek, które często zestawiają czarne, dopasowane capri z eleganckimi czółenkami, są tego najlepszym dowodem.
Rozprawmy się z największym i najbardziej krzywdzącym mitem: że spodnie capri są zarezerwowane tylko dla wysokich i bardzo szczupłych kobiet o figurze Audrey Hepburn. To bzdura, która wynika ze starych, szkodliwych "zasad" stylu, mówiących nam, jak mamy ukrywać swoje ciało. Dziś wiemy, że liczy się nie typ sylwetki, a pewność siebie i świadomość proporcji. A jeśli ktoś jeszcze tego nie wie, to polecam zaobserwować Justynę Lis, która obala mity i "porady stylistek". W swoich treściach udowadnia, że kobieta o pełniejszych, kobiecych kształtach może wyglądać w dopasowanych spodniach naprawdę dobrze oraz, że "nie ma ubrań stworzonych do określonego typu sylwetki". Patrząc na Justynę, rozumiem, że problem nigdy nie leżał w samych spodniach, a bardziej w braku reprezentacji i w presji, by dostosowywać się do nierealistycznych kanonów. Dzisiejszy powrót capri to zaproszenie do zabawy modą na własnych zasadach. I może, po latach niechęci, w końcu jesteśmy na to gotowi.