Ta kobieta od 15 lat prowadzi strajk głodowy

Irom Sharmila Chanu ma 44 lata. W wieku 28 lat rozpoczęła najdłuższy w historii strajk głodowy, który był odpowiedzią na łamanie praw człowieka przez indyjski rząd.

Irom Sharmila Chanu rozpoczęła strajk głodowy w listopadzie 2000 roku. Głodówka była bezpośrednią odpowiedzią na śmierć 10 niewinnych osób na ulicach małego miasteczka Malom w stanie Manipur. Przechodnie zostali zastrzeleni przez oddziały paramilitarne.

Widząc ten i wiele innych przykładów łamania praw człowieka, do których notorycznie dochodziło w Indiach, Sharmila rozpoczęła walkę z systemem. Kiedy władze Manipur dowiedziały się o głodówce aktywistki, aresztowały ją pod pretekstem rzekomej próby samobójczej przez zagłodzenie (w Indiach samobójstwo traktowane jest jak przestępstwo).

Sharmila trafiła do aresztu, gdzie, jak twierdzi, była poddawana drastycznym torturom. Mimo wycieńczenia kobieta kontynuowała głodówkę. Urzędnicy więzienni zdecydowali się na przeniesienie Sharmili do szpitala rządowego w Manipur, gdzie siłą karmili ją przez wkładaną do nosa rurkę.  Sprawą Sharmili zainteresowało się Amnesty International, dzięki czemu dzisiaj aktywistka żyje w dużo lepszych warunkach.

W lipcu Sharmila wydała publiczne oświadczenie, w którym informuje, że 9 sierpnia oficjalnie kończy głodówkę, weźmie ślub i będzie walczyć w wyborach do rady miejskiej w Malom. Zapowiada także, że mimo końca głodówki dalej walczyć będzie z bezkarnością indyjskich władz.

W Indiach Sharmila nazywana jest także Żelazną Damą i jest symbolem walki z AFSPA (Armed Forces Special Powers Act), czyli uprawnieniem żołnierzy indyjskich do inwigilowania, ścigania, aresztowania i zabijania bez nakazu cywili podejrzanych o działanie przeciwko rządowi. 

Więcej o: