Ewa Zakrzewska: "My, kobiety plus size, mamy hajs i też chcemy go wydać"

Ewa Zakrzewska, najbardziej znana polska modelka plus size, autorka bloga Ewokracja, stylistka i jurorka programu "Supermodelka plus size", opowiedziała nam o tym, jak inspiruje kobiety do wyjścia na plażę w bikini i jak moda plus size wygląda w Polsce.

W tym roku Dolce&Gabbana ogłosili, że poszerzają rozmiarówkę i od teraz będzie można kupować u nich ubrania w rozmiarze odpowiadającym polskiemu 48. Nike wstawiło do swojego londyńskiego salonu manekina plus size. Czy masz poczucie, że branża mody w końcu otwiera się na krągłe i duże kobiety? Ile zmieniło się od czasu, gdy rozpoczynałaś swoją karierę?

Tak, widzę sporą różnicę. Kiedy zaczynałam w modelingu, to miałam poczucie, że będę pojawiać się tylko w lookbookach bielizny erotycznej albo w ubraniach dla sklepów typu Puszysta Pani. Wtedy też otworzyłam butik z outletem z Wielkiej Brytanii, bo w Polsce nie miałam za dużego wyboru. Było bardzo źle i tak naprawdę kobiety nie chciały się fajnie ubierać. Nie były to czasy Pinteresta i Instagrama, a teraz widać, że to wszystko nabrało tempa, chociaż nadal bulwersuje manekin w rozmiarze XL, co trochę mnie smuci. Wiadomo, że legginsy XL gdzieś są, ale jak się je pokaże, to się nagle robi międzynarodowa afera.

Ewa ZakrzewskaEwa Zakrzewska Fot. Artcharlotte/ Ewokracja.pl

A czy w ofercie popularnych marek odzieżowych jest faktycznie oferta powyżej rozmiaru 44?

Nadal jest moim zdaniem problem, zwłaszcza w Polsce, gdzie zamykają się najpopularniejsze sieciówki, które miały plus size (Marks&Spencer - przyp.). I nawet jeśli te marki mają za granicą rozmiary 54 czy 56, to do naszego kraju często nie są sprowadzane. Ta sama kolekcja jest w okrojonej rozmiarówce.

Czyli w Polsce uznano, że nie ma kobiet powyżej rozmiaru 42 albo 44?

Tak. I to mnie zawsze zastanawiało, czy to się nie sprzedaje. Zaczęłam w to wierzyć, gdy otworzyłam butik. Moim zdaniem najfajniejsze ubrania, te najbardziej na czasie, po prostu się nie sprzedawały. Teraz jak widzę dziewczyny plus size na ulicy, to one się zupełnie inaczej ubierają niż jeszcze pięć lat temu. Też media nie za bardzo interesowały się wcześniej modą plus size. Gdy zaczynałam pracę w modelingu i moja agencja fajnie działała, to jedna z redaktorek powiedziała, że nie pokażą nigdy w życiu modelki plus size, bo to jest niezdrowe, niesmaczne i nieestetyczne. To były "Wysokie Obcasy". A potem po "Supermodelce" widzę okładkę z dziewczynami body positive plus size. Widać, że mentalność się zmienia, zmieniają się trendy. Według danych GUS nawet 40 proc. kobiet ma wskaźnik BMI wyższy, niż przewiduje norma. Jest nas dużo i też mamy hajs, który chcemy wydać!

Ewa ZakrzewskaEwa Zakrzewska Ewokracja.pl

Podczas przeglądania twojego Instagram zauważyłam u ciebie dużo mocnych wzorów, odważnych kolorów, są plisowane spódnice, topy odsłaniające brzuch i stroje dwuczęściowe, czyli wszystkie ubrania, których zazwyczaj nie ma w modowych poradnikach dla kobiet plus size. Ty jednak je pokazujesz i zachęcasz, by je nosić.

Niedawno przeczytałam wywiad z bardzo znanym stylistą, który stwierdził, że wszystkie kobiety powyżej rozmiaru 48 mają figurę typu cegła, że zatracają kształty i zmieniają się w jeden określony typ sylwetki. To jest oczywiście totalna bzdura! Kiedy pracowałam jako modelka, stylista jednego ze znanych magazynów zobaczył mój rozmiar, ale nie spojrzał na moje wymiary. Wybrał nietrafione ubrania i jak mnie zobaczył, to przepraszał, bo myślał, że jestem, jako to określił "taka bambaryłka". Styliści nie mają dużego doświadczenia w ubieraniu kobiet plus size, bo umówmy się, celebryci i gwiazdy, które występują na sesjach czy w telewizji, rzadko kiedy noszą większy rozmiar. A jak jest kobieta plus size, to często stylista może ją "skrzywdzić", co widać potem na ściankach. Wydaje mi się, że boimy się ubierać duże kobiety w niektóre rzeczy. Wiadomo, że od rozmiaru ważniejsza jest sylwetka, bo gruszka, która ma rozmiar 48 czy 58, nadal może nosić falbanki na górze, bo ma węższe ramiona niż biodra. 

W tym roku zaprojektowałaś kolekcję Tom&Rose dla dyskontu Biedronka, która pojawiła się w ponad dwóch tysiącach sklepów. Projektując te ubrania wiedziałaś doskonale, czego brakuje na rynku.

Gdy myślałam o spodniach, to zastanawiałam się, co mi najbardziej przeszkadza w tych, które są w innych sklepach. Przede wszystkim stan. Jakiej wysokości go zrobić, żeby spodnie nie zsuwały się zarówno z sylwetki typu jabłko, jak i gruszka. Bo ubrania w sieciówkach są projektowane dla ogółu, a jeśli nosimy większy rozmiar, to trudniej to dopasować. Dysproporcje są większe, bardziej widoczne, bo tej tkanki tłuszczowej będzie więcej niż np. w rozmiarze 38. Byłam w megaszoku, że Biedronka odważyła się na coś innego. W tego typu sklepach były wcześniej dostępne ubrania plus size, ale bardzo bezpieczne, jak legginsy czy koszulka. A w mojej kolekcji były rzeczy dopasowane, były płaszcze, kurtki, spódnice, no i spodnie rurki, na które bardzo ich namawiałam. Była też bielizna.

No właśnie, jak to jest z bielizną plus size?

W Polsce mamy świetnych producentów i konstruktorów bielizny, ale co ciekawe, najwięcej towaru sprzedaje się poza krajem. Ewa Michalak ubiera największe biusty, ona koncentruje się na tym, żeby biust dobrze wyglądał i żeby stanik był świetnie dopasowany. Oczywiście nie znajdę nic dla siebie np. w Intimissimi, nie kupię też rajstop Ani Lewandowskiej. 

Wiem, że bierzesz udział w wielu targach związanych z branżą ślubną. Jak to wygląda, jeśli chodzi o ofertę dla większych kobiet?

Na Wedding Art Show pojawiły się kobiety plus size. Chyba wtedy Iza Janachowska się tym zainspirowała i super pociągnęła temat w swoim programie. Jestem na wielu forach ślubnych i widzę, co się dzieje. Gdy chodziłam z przyjaciółką po salonach w Warszawie, to się załamałam. Dziewczyny muszą przykładać do siebie suknie w rozmiarze np. 38 i wyobrażać sobie, jak będą w niej wyglądały. Sprzedawczynie są niewyedukowane, panuje duża amatorszczyzna. Wiedza jest mała, dziewczyny nie mają pojęcia o typie sylwetki. Gdy szukałam sukni ślubnej dla siebie, to najpierw dzwoniłam do salonów i pytałam, czy można uszyć suknię rybkę w rozmiarze plus size. Słyszałam "Absolutnie! Ja nie chcę, żeby się z pani śmiali", a przecież ta kobieta mnie nawet na oczy nie widziała! 

Ale są i dobrzy projektanci. Na przykład Rina Cossack, na której pokazie chodziłam, ma świetne projekty plus size. Są trendy i proste sukienki, których brakuje, a ceny nie różnią się tak bardzo od tych w salonach. Warto więc szukać u projektantów. 

Ślubna sesja Ewy ZakrzewskiejŚlubna sesja Ewy Zakrzewskiej Fot. Pokadrowani.pl

A czy w ofercie młodych polskich marek znajdujesz ubrania dla siebie?

Nadal nie. Sprawdzam najpierw sklepy online, bo boję się iść do salonu i nie chcę marnować czasu, żeby usłyszeć, że nie ma dla mnie rozmiaru. 

Na twoim Intragramie jest zaskakująco mało negatywnych komentarzy. W czasach, gdy każda osoba, która publikuje coś w social mediach, jest narażona na hejt, u ciebie tego praktycznie nie ma. 

Zawsze miałam hejterów, szczególnie jak pojawiam się na jakimś plotkarskim serwisie, to od razu wylewa się w komentarzach wiadro z pomyjami. Staram się nie usuwać u siebie hejterskich wypowiedzi, chyba że są obrzydliwe. Czasami nie reaguje, czasami odpowiadam. To jest taka rozrywka także dla mnie. Już mnie to nie boli i mogę się tym bawić. Ja nigdy nie dorabiałam ideologii do bycia plus size, mówiłam o moich problemach z wagą, o bulimii. Nigdy nie napisałam, że bycie plus size jest lepsze od czegokolwiek, że kocham każdy centymetr swojego ciała. Może dlatego obserwatorzy niczego mi nie zarzucają. 

Czy czujesz, że twoja obecność w mediach pomaga innym kobietom?

Dostaję takie wiadomości codziennie (tu Ewa pokazuje folder z prywatnymi wiadomości na Instagramie, są ich setki). Dziewczyny piszą, że odważyły się kupić kostium kąpielowy albo założyć pierwszy raz sukienkę od czasu liceum. I to nie są tylko kobiety otyłe, piszę też szczupłe dziewczyny, które czują to samo. Bodyshaming dotyka też szczupłe osoby, ale o tym rzadko się mówi. Dziewczyny piszą, że się mną inspirują, że dodaje im otuchy. "Skoro Ewa pokazała się w bikini, to dlaczego ja nie mogę?" Przez wiele lat wyjście na plażę było dla mnie koszmarem. Mieszkałam nad jeziorem, ale wychodziłam tam tylko wieczorem, zawsze w T-shircie. 

Ewa ZakrzewskaEwa Zakrzewska Fot. Agnieszka Skowrońska/ Ewokracja.pl

No właśnie, jak to się stało, że nagle przestałaś inaczej patrzeć na swoje ciało?

Wyjechałam do Anglii i to sporo przestawiło mi w głowie. Przestano mnie krytykować, zmieniłam otoczenie, zaczęłam dostawać komplementy. Tego w Polsce zupełnie nie było. No i przede wszystkim były ubrania. Ja przecież nie poszłam na swoją studniówkę, a nosiłam wtedy rozmiar 44, bo nie stać mnie było na szycie, a w sklepach nic nie było. To było dla mnie bardzo bolesne. Gdy wyjechałam do Anglii, to stałam się zakupoholiczką. Mam samochód załadowany po sufit ubraniami, nie mieszczę się już w domu. Jak miesiąc nie kupię 20 sukienek, jestem chora. Wszystkie pieniądze wydam na podróże i ubrania. Powinnam iść na terapię (śmiech).

Czy teraz odbijasz sobie tamten czas?

Tak. Pamiętam, jak chodziłam z przyjaciółką po sklepach, tych wszystkich H&M i Orsayach, i tak myślałam, żeby mieć chociaż dwie pary porządnych jeansów. I żeby mieć pięć stylizacji do szkoły na każdy dzień tygodnia. Ale tego nie było. 

Czy zastanawiałaś się nad założeniem własnej marki odzieżowej?

Myślałam i nawet może się do czegoś przymierzam, ale nie chciałabym za bardzo zdradzać, bo nie wiem, na czym się to skończy. Trochę się obawiam. Pewnie byłoby zainteresowanie. Chciałabym szyć ubrania w Polsce, więc pewnie nie byłby najtańsze. Na pewno chciałabym mieć kostiumy kąpielowe. Wiem, że to będzie się najmniej sprzedawać, bo dziewczyny nadal się boją. Ale chciałabym złamać to tabu i na pewno byłyby to kostiumy dwuczęściowe. 

Więcej o:
Komentarze (62)
Ewa Zakrzewska modelka plus size
Zaloguj się
  • downconversion

    Oceniono 71 razy 23

    cukrzyca +. zawalik przed 60-tką. Otyłość to choroba z którą należy walczyć.

  • killick

    Oceniono 38 razy 18

    Zauważyliście, że promocja akceptacji do bycia otyłym dotyczy praktycznie tylko kobiet? Widzieliście gdzieś modela plus size? Albo artykuł o facecie plus size i jego akceptacji dla swojego ciała?

  • r0ger

    Oceniono 39 razy 17

    Nie podobają mi się anorektyczne top-modelki, wolę dziewczyny o kobiecych kształtach, ale bohaterka artykułu jest po prostu gruba i powinna się leczyć.

  • divisa

    Oceniono 39 razy 17

    Cale zycie, od dziecka, bylam bardzo szczupla; wrecz chuda. I ciagle slyszalam uwagi i dokuczania na ten temat. Grubemu nie wolno bylo powiedziec, ze gruby - bo dyskryminacja, nietolerancja etc. Mnie wolno bylo dokuczac. Podobnie jak rudym, piegowatym i łysym.
    Wybiorczo jakos ta tolerancja obowiazuje.

  • jan.go

    Oceniono 21 razy 17

    " powiedziała, że nie pokażą nigdy w życiu modelki plus size, bo to jest niezdrowe, niesmaczne i nieestetyczne " Niezdrowe to jest nadal Reszta to zwykłe chamstwo w stosunku do tych ludzi Z jednej strony nikogo nie wpędzał bym w kompleksy z drugiej nie tworzył jakiejś mody obie drogi to głupota

  • asperamanka

    Oceniono 47 razy 17

    Otyłość to poważna choroba, występująca w klasyfikacji WHO. Powinniście raczej promować jakieś terapie, a nie „cialopozytywność” osób, którym się nie chce odchudzić, i które wobec tego usiłują robić z grubej sylwetki dowód pozycji społecznej, jak Polinezyjczycy na wyspach Pacyfiku.

  • an_ma_o

    Oceniono 41 razy 13

    Dlaczego promujecie ludzi którzy są ZŁYM przykladem i jeszcze się tym chelpia ?

  • filosem

    Oceniono 19 razy 7

    Z jednej strony super. Dziewczyna umie się ubrać, jest padną, zadbana. Ma problem z waga ale co ma zrobić, skoro nie umie zapanować nad jedzeniem i innymi nawykami? I rak wyglada pięknie. Ale z drugiej strony jest niebezpieczeństwo przyzwolenia społecznego na otyłość. Reklamowania niejako rozmiarów plus duze jako sexy, ładnych i przez to gubi się gdzieś to co najważniejsze, ze jest to niezdrowe i prowadzi do wielu chorób. Myśle ze wiele z tych dziewczyn otyłych da sobie spokój z dążeniem do schudnięcia i powrotu do zdrowej wagi skoro i tak jest to pożądane. Jest cienka granica. Z jednej strony te dziewczyny muszę mieć się w co ubrać aby ładnie wyglądać, brakuje rozmiarów. A z drugiej stanie się to powszednie i może u niektórych spowodować niechęć do podjęcia jakichkolwiek prób zmiany wagi na niższa. Trudny problem w dzisiejszych czasach.

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX